Eşcinsel (trans) değil normal dediklerinden olmayı isterdim.



Evet ben trans yönelimli biri olduğumu düşünüyorum. Ama hayır, henüz tam olarak bir trans kadın falan da olmadım. Hani kabataslak bildiğiniz eşcinsellik aşamasındayım görsel olarak. Artık bende bilmiyorum tanım olarak trans mıyım, gay miyim. Lanet olmasın :) artık bu yönelim mevzusu iyice çıkmaza sardı. Bir yandan bakıyorum da hayatıma. hiç bir şeyim norm değil. Ne görüntüm, ne konuşmam, ne de yaşam biçimim. Erkek görünümüm tam yok. Kadın desen hayır o da tam değil. Ama saçımı açıp biraz makyaj yapsam kadın sanacaklar. Sanacaklar diyorum dikkat. Artık sanılmaktan sıkıldım da. Eşcinsellik denen şey bildiğiniz bir illet mi desem ne desem artık bende bilmiyorum. Vallahi eşcinsel olmayı hiç istemezdim. Çok zor gerçekten!

Eşcinsel olmayı istemezdim... çünkü;

Keşke normal bir kadın veya erkek olaydım da böyle ortalıkta kalmayaydım. Keşke dertlerim eşcinsellik, toplum, toplumsal adaptasyon, kendini gizleme, belli etmeme gibi sorunlar olmasaydı da klasik hetero problemleri yaşıyor olsaydım. Vallahi artık gına geldi. Millet norm olgusuna alışık! Ne yapak yani kökünden milleti dağa mı kaldırak :) E tabi o millet biz lgbt bireylerden daha çok.

Hayır utanmıyorum elbette kendimden. Ama düşünsenize, eşcinsellerimiz bile gizlilikten artık delirmiş kafayı yemiş. Adam eşcinsel ama sırf sosyal çevre yaşam aile vs gibi engeller yüzünden benle veya başka bir erkekle mutlu olabilmek varken gidip bir kadınla evleniyor ya! İşte bu kısmı artık kafam almıyor. E şimdi beni de, bir kadınla evlenmek isteyen hetero bir erkek almaz ki. E ne olacak? Diyelim ki ameliyat oldum kadın oldum falan. Ne değişti? Kaç kişi translarla evlenmeyi ister ki? Kadın olup da biri beni alsın diye kös kös oturacak mıyım? Zar zor mutlu olduğum cinsel organım var sırf koca bulayım diye onu da ameliyatla değiştireyim mi? Hiç kimse kusura bakmasın... Ben olduğum gibi de mutlu olabiliyorum

Normal dediğimiz şeyler bize yasak

Görücüye gitmek, evlenmek, düğün dernek, aile çoluk çocuk vs bize kökünden yasak. Sevgiliyle el ele gezmek... Aman ha öldürülürsünüz belki de! Standart normal (hetero) insan muamelesi görmek bize uzak şeyler. İşte bu yüzden gizlilikten ödün vermeyenlerin tek endişesi normal biri gibi muamele gösterilmeme korkusu. Bence sırf bu yüzden gizli eşcinsellik ortaya çıktı  

Düşünsenize aileler kız istemeye görücü gidiyor. Hani bunu, bağnazlık, geri kafalılık veya artık nasıl görürsünüz bilmem ama bu bizim kültürümüz ve bence çok güzel. Hani norm olan bu olduğu için her iki taraf ta gönüllü bir şekilde bu aile müessesine açık. Ya biz ne olacağız? Gay görmeye veya lezbiyen, trans görmeye görücü olarak gidildiğini duydunuz mu? Ailelerimiz böyle bir şeyin altından kalkacak zihniyeti bir yana bırakın, kimi bölgelerde böyle bir şey cinayet sebebidir. 

Neyse artık, demek istediğimi biliyorsunuz işte. Çok isterdim norm olduğumuz bir dünyada yaşamayı veya norm dediklerinden olmayı. Ama ne yapim şimdi ben? kendimi kadın hissederken gidip bir kadınla evlenemem ki. O zaman lezbiyen derler bana :) Benden de olsa olsa pasif lezbiyen olur zaten. Asla aktiflik ruhumda yok. Bu yüzden kendimi hep trans olarak gördüm ve öyle kabul ettim. Ama gel gör ki yaşadığım her şey sadece hayallerimde. Bir gün ölüp gittiğimizde yarım kalmış veya yaşanmamış mutluluklar olarak mı sonlanacağız? Nereye varacak bizim sonumuz bilmiyorum artık. Ben böyle olmayı seçmedim. Ahlaksızlık yapmadım. Ben insanım ve mutu olma hakkım neden elimden alınmış? 

Dünyanın bir çok yerinde insanlar açlıkla yoksullukla mücadele ediyor evet. Ama orada da lgbt bireyler var. Dünyanın öyle bir yerinde bir lgbt olmak çok daha kötü olurdu. Ama benim anlatmak istediğim, kadın erkek topluluklarında, yoksulluk ve açlık bile norm iken bizim varlığımız açlık ve yoksulluktan bile öte. Keşke hetero olsaydım.

Yorum Gönder

Yorum ekle (0)

Daha yeni Daha eski